مبتلا گشتى " گفت " اى ملك‌الموت ! آرزوى ديگر دارم " گفت چيست ؟ گفت " آنكه بهشت را هم به من نماى تا جبر اين نقصان به آن حاصل آيد - ملك‌الموت او را به بهشت آورد و استيذان نموده در بهشت از براى وى بگشاد و او را در بهشت درآورد - ادريس عليه السّلام بتفرج انهار و اثمار و حور و قصور و ولدان و غلمان و لطائف بهشتى ساعت « الف » برآسود - ملك‌الموت عزيمت مراجعت نمود گفت " اى ادريس ! بيرون اى تا ترا به مقام تو باز رسانم " - ادريس عليه السّلام به اين سخن التماس ننمود - هرچند از جانب ملك‌الموت الحاح و مبالغه زيادت شد ، از جانب ادريس عليه السّلام ابا و امتناع مجدد مىگشت تا ادريس عليه السّلام گفت " اى ملك‌الموت ! مگر بفرمان حق تعالى بيرون آيم و الّا بسخن تو و ابناى جنس تو يك‌قدم بيرون نه نهم " - حق تعالى جل و جلا بينهما بمحاكمه فرشته فرستاد ، آن ملك از عزرائيل ( ع ) صورت واقعه پرسيد بيان كرد ، از ادريس عليه السّلام سؤال كرد كه تو چه گوى ؟ گفت اى فرشته ! حق تعالى فرموده " كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ " « ب » من شربت مرگ چشيده‌ام ، بعد از آن فرمود " وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها " « ج » بر دوزخ نيز گذشته‌ام و نيز فرموده است " وَ ما هُمْ مِنْها بِمُخْرَجِينَ " « د » اكنون من از بهشت نمىروم مگر بفرمان حق تعالى سبحانه - فى الحال خطاب الهى دررسيد كه اى ملك‌الموت ! دست از وى بدار كه بفرمان من در بهشت آمده و بحجت و دليل سخن گويد و حق تعالى بجانب اوست - اكنون در بهشت قرار دارد و مكانا عليا عبارت از درجات جنت است و گويند به آسمان چهارم و قيل به آسمان ششم مىآيد و با فرشتگان بعبادت خداى تعالى موافقت مىفرمايد و روايت است كه ادريس عليه السلام در وقت وفات آدم عليه السّلام صدساله بود و در بعضى روايات سه‌صد ( و ) شصت‌ساله بود « 17 » كه

--> ( الف ) ساعتى . ( ب ) آل عمران 185 . ( ج ) مريم 71 . ( د ) الحجر 48 . ( 17 ) دربارهء عمر وى اختلاف بوده است ، بعضى چنان كه در متن نسخهء زير نظر مذكور است گفته‌اند كه سنش در وقت وفات آدم عليه السلام صدسال بود و بقول بعضى سيصد و شصت سال و بعد از دويست سال از رحلت آدم عليه السلام مبعوث گشت و صد و پنج‌ساله در نبوت گذرانيد . اما صاحب روضة الصّفا قولى ديگر نيز نقل كرده است و آن اين است كه صد و هشت سال خلق را دعوت نمود ( ج 1 ص 49 ) ولى محمّد بن شهرزورى صاحب تاريخ الحكماء در نسخهء خطى كتاب مذكور آورده است كه ادريس عليه السلام بعد از انقضاى هشتاد و دو سال از عمر خويش به آسمان عروج كرد ( رك روضة الصّفا ج 1 ص - 50 ) و محمّد باقر مجلسى در حيوة القلوب چاپ تهران ج 1 ص 85 بروايتى حيات ادريس عليه السلام در زمين سيصد سال نقل كرده است .